In de rubriek ‘Eurovisieverhaal’ kijken we naar de geschiedenis van het Eurovisie Songfestival. In 1956 bouwde Zwitserland een podium voor zeven landen. Twee keer mocht het land daar verschijnen, omdat elk land twee liederen mocht zingen. Uit dat kleine podium in Zwitserland is een groots festival gegroeid dat elk jaar maar blijft groeien. Van zeven deelnemende landen in het begin doen nu al meer dan veertig landen mee, waardoor het Eurovisie Songfestival een groot succes is.

1956: het begin
Alles is begonnen op 24 mei 1956. In Lugano, in het zuiden van Zwitserland, werd er een programma gepresenteerd door Lohengrin Filipello. De omroep RTSI organiseerde een festival waar zeven verschillende Europese landen aan mee deden. Deze eerste zeven landen kwamen allemaal uit het westen van Europa: België, Frankrijk, Duitsland, Italië, Luxemburg, Nederland en Zwitserland. Na dit festival bleek dat gastland Zwitserland had gewonnen nadat de jury punten hadden gegeven. Met hoeveel punten de allereerste songfestivalwinnares Lys Assia had gewonnen, weet men tot de dag van vandaag nog steeds niet, maar Refrain was duidelijk de nummer 1 van het eerste Eurovisie Songfestival. Er was geen scorebord, omdat de stemmingen ook niet openbaar gemaakt werden.

1957 – 1960: het vervolg
Het tweede festival werd georganiseerd in Frankfurt am Main, Duitsland. Hoewel Zwitserland had gewonnen, werd het festival georganiseerd in Duitsland. Dit kwam omdat de regel, dat het winnende land het festival het jaar daarna zal organiseren, nog niet van toepassing was. Wel waren er andere regels: elke jury van een land bestond uit tien leden die allemaal een stem hadden. Zo mocht ieder lid van de jury een punt geven aan een land. Inmiddels waren er al drie landen bijgekomen. Denemarken, Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk waren in 1956 gediskwalificeerd omdat ze te laat hadden aangegeven dat ze wilden deelnemen. Nu konden ze wel meedoen.

Het stemmen ging anders dan tegenwoordig. De jury’s werden opgebeld in omgekeerde volgorde van optreden. Na de puntentelling bleek dat Nederland met wel 31 punten had gewonnen! Corry Brokken werd eerste met Net als toen. Frankrijk werd tweede met 17 punten en Denemarken derde met 10 punten. Hier is Corry Brokken met Net als toen:
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=e5gLyP977ew[/youtube]

Het Songfestival groeide de jaren daarna. Alleen in 1956 en 1958 werd er geen Engels gezongen. Verder alle jaren wel. Verenigd Koninkrijk trok zich namelijk even terug. In 1958 won Frankrijk in gastland Nederland, de eerste keer dat de winnaar van de vorige editie het festival mocht organiseren. Zweden debuteerde. Verder bleef de stemming gelijk en komen we aan in 1959. Monaco debuteerde en Verenigd Koninkrijk kwam weer terug. Luxemburg deed niet meer mee. Nederland won opnieuw! We waren het eerste land dat twee keer won. Teddy Scholten was de tweede artiest die mee deed voor Nederland. Corry Brokken deed die jaren daarvoor mee. Tweede werd Verenigd Koninkrijk. Derde werd Frankrijk.

Al snel was ons kikkerlandje niet meer het enige land dat twee keer won, want Frankrijk won in 1960 het festival. Jacqueline Boyer werd eerste met Tom Pillibi. De strijd ging tussen het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, maar omdat het Verenigd Koninkrijk als laatste moest stemmen, konden ze uiteraard geen stemmen aan zichzelf geven. Dit kon wel nog op de allereerste editie in Lugano.

Het Songfestival groeit
In die jaren daarna groeide het songfestival. In 1961 deden al 16 landen mee, omdat Finland, Joegoslavië en Spanje debuteerden. Jean-Claude Pascal won voor Luxemburg met Nous les amoureux. Verenigd Koninkrijk werd voor het derde jaar op rij tweede. In 1962 behaalde Nederland het dieptepunt, omdat het  voor de eerste keer allerlaatste werd met nul punten. Het jaar daarna gebeurde het weer. Nederland moest blijkbaar met iets anders komen. Anneke Grönloh ging naar Kopenhagen, maar werd daar tiende van de zestien landen. In 1965 ging Conny Vandenbos maar naar Napels met Het is genoeg. Opnieuw ging het niet goed met Nederland. Conny werd elfde.

1969: vier winnaars
In 1968 won Spanje voor het eerste keer met Massiel en zijn lied La, la, la. Verenigd Koninkrijk werd opnieuw tweede en moest nu eindelijk ook eens winnen. Dat gebeurde het jaar daarna, samen met nog drie andere landen. Spanje opnieuw, Frankrijk en ons landje Nederland. Na de puntentelling bleek dat vier landen op 18 punten terecht waren gekomen. Even ontstond paniek in de zaal, want dit was nog nooit voorgekomen en hierover stond niks in het reglement. Daarom stelde de EBU voor dat er dit keer vier winnaars waren. Spanje won daarom als eerste land voor de tweede keer op rij. Nederland werd uiteindelijk het gastland voor 1970.

Helaas waren veel landen het niet eens met deze beslissing. Daarom traden er nog maar twaalf landen op in 1970. Portugal, Zweden, Noorwegen en Finland hadden zich teruggetrokken. Later kwamen ze weer terug. Portugal een jaar later weer, net zoals de Scandinavische landen die zich hadden teruggetrokken. Ierland won in 1970 het songfestival met Dana en All kinds of everything voor de eerste keer.

Eerste 15 jaar
In de eerste 15 jaar, van 1956 tot en met 1970, is er een stand opgebouwd met het aantal overwinningen per land:

  1. Frankrijk                      4 overwinningen
  2. Nederland                   3 overwinningen
  3. Verenigd Koninkrijk     2 overwinningen (65 punten)
  4. Luxemburg                  2 overwinningen (63 punten)
  5. Spanje                         2 overwinningen (47 punten)
  6. Italië                            1 overwinning (49 punten)
  7. Denemarken               1 overwinning (42 punten)
  8. Oostenrijk                   1 overwinning (31 punten)
  9. Zwitserland                  1 overwinning (? punten)

Lenny Kuhr won voor Nederland. De derde Nederlandse overwinning in 1969:
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=uE5YPcXoe48[/youtube]